TakaSobie_Ja

 
Znak zodiaku: panna
Urodziny: 09-20
Rejestracja: 2014-10-23
.. Mimo jesiennej melancholii, łap życie garściami, zachwycaj się jesiennymi urokami...
Punkty50Więcej
Następny poziom: 
Ilość potrzebnych punktów: 150
Ostatnia gra
Kanasta

Kanasta

Kanasta
23 dni temu

Przyjaciel...

2016-02-01       

              
      
 ✰ۣۜঔ  PRZYJACIEL ... ✰ۣۜঔ   
        
 

Gorącym sercem pomaga.. ~ zapomnieć o istnieniu zła..
Ciepłymi słowami ~ budzi białe róże dobra.. Delikatnością duszy ~ pielęgnuje miłość..
I chociaż zmęczony, skrzydłami otula.. Zasmucone myśli ~ czystością uczucia koi i ból..
Zapalając lampkę nadziei, podaje dłoń wiary, By nie zgubiły się serca, w zgiełku świata odnajduje..
To co jest największą wartością ~ każdego z nas.. Kiedy smutno Ci,a po szybach dzwoni deszcz..
Gdy po Twoich policzkach, słone łzy często płyną.. Choć próbujesz nie możesz zrozumieć,
dlaczego tak jest ?.. Pomyśl o Przyjacielu choć z daleka.. w sercu Twym jest !!
...Serdecznie Pozdrawiam.. samych dobrych chwil.. oraz udanych prawdziwych Przyjaciół..
życzę Wam ..

prawdziwy_przyjaciel_2013-05-28_14-40-10

Najpewniejszym sposobem, by czuć się szczęśliwym,
 to sprawić, by ktoś inny był szczęśliwy *.*´¨)

https://www.youtube.com/watch?v=srk0m6q77Tg

... Spóźniony Rachunek Sumienia !!!

2015-07-04       

                                " Przenieś mnie na rękach przez próg "


" Kiedy wróciłem do domu, żona podała kolację. Wziąłem ją za rękę i powiedziałem, że muszę jej coś powiedzieć.
 Usiadła i jadła w milczeniu. Znów widziałem strach w jej oczach. Nagle byłem przerażony, nie byłem w stanie otworzyć ust. Ale musiałem jej powiedzieć co myślę: chcę rozwodu.  Żona nie była porywcza i zdenerwowana, tylko cichym głosem zapytała mnie o powód. Chciałem unikać odpowiedzi na to pytanie. to ją rozgniewało. Rozrzuciła wokół sztućce i krzyczał na mnie, że nie jestem mężczyzną. Tej nocy nie rozmawialiśmy już ze sobą. Płakała przez całą noc. Wiedziałem, że chce się dowiedzieć, co się stało z naszym małżeństwem,
ale nie mogłem dać jej zadowalającej odpowiedzi:  że zakochałem się w Jane. Mojej żony już nie kocham. Z głębokim poczuciem winy, przygotowałem Kontrakt małżeński, w którym zaoferowałem jej nasz dom, samochód, i 30% naszej firmy. Przeglądnęła go krótko, a następnie podarła go.  Kobieta, z którą spędziłem dziesięć lat mojego życia, była mi obca. Było mi przykro, za jej czas i energię, które zmarnowała ze mną, ale nie mogłem wrócić, zbyt mocno kochałem Jane. Wreszcie wybuchnęła głośno na moich oczach łzami, takiej reakcj się spodziewałem. Te łzy dały mi jakoś poczucie ulgi. Przez dłuższy czas myślałem nad rozwodem, miałem obsesję na punkcie tej myśli. Teraz to uczucie jest jeszcze silniejsze i byłem pewien, że jest to dobra decyzja.
Następnego dnia wróciłem do domu późno i zobaczyłem ją siedzą przy stole coś piszącą. Byłem bardzo zmęczony tego wieczoru, więc poszedłem bez kolacji prosto do łóżka. Wiele godzin spędzonych z Jane mnie wyczerpały. Obudziłem się i zobaczyłem, krótko że nadal siedzi przy biurku i pisze.  To nie miało dla mnie znaczenia, więc odwróciłem się i natychmiast zasnąłem. Rano dała mi swoje wymagania odnośnie rozwodu: nie wymaga niczego,
jednak chce byśmy przez miesiąc żyli normalnie i udawali że nic się nie stało, zanim ogłosimy rozwód. Powód był prosty: Nasz syn pisze za miesiąc prace klasowe i nie chce go z naszym zepsutym małżeństwem obciążać. To mogłem zaakceptować. Ale poszła dalej:Chciała, żebym sobie przypomniał, jak w dniu naszego ślubu na rękach niosłem ją przez próg. Chciała żebym codziennie z naszej sypialni do drzwi wyjściowych nosił ją na rękach przez miesiąc. Myślałem, że ona całkowicie oszalała. Lecz by nasze ostatnie dzień, były przyjemne jak tylko było to możliwe, zgodziłem się. Później powiedziałem Jane o warunkach mojej żony. Roześmiała się głośno i powiedziała, że to absurd.....
 "Nie ważne co ona za sztuczki zastosuje, musi zaakceptować rozwód, powiedziała " i szydziła.
Po tym jak powiedziałem żonie, że  chce się rozwieść, nie mieliśmy więcej kontaktu ciała. Więc nic dziwnego, że w pierwszy dzień nieznane uczucie było, kiedy niosłem ją na rękach. Nasz syn stał za nami i oklaskiwał. "Tato trzyma mamę w rękach," radował się. Jego słowa mnie zraniły. Od sypialni do drzwi salonu - Poszedłem
10 metrów z nią w moich ramionach. Powoli zamknęła oczy i szepnęła do mnie: "Proszę nie mów naszemu Synkowi o naszym rozwodzie. " skinąłem głową i przygnębiające uczucie mnie napadło. Umieściłem ją w przedniej części drzwi. Poszła na przystanek autobusowy w celu oczekiwania na autobus do pracy.
Jechałem sam do mojego biura. Na drugi dzień wszyscy przyszło o wiele łatwiej. Pochyliła głowę na mojej piersi. Czułem zapach jej bluzki.  Uświadomiłem sobie, że przez długi czas nie dostrzegałem jej.
Uświadomiłem sobie, że nie jest już tak młoda, jak był na naszym ślubie.
Widziałem małe zmarszczki na jej twarzy, a także pierwsze małe szare Włosy. Nasze małżeństwo nie przeszło na niej bez szwanku. Przez chwilę, zadałem sobie pytanie, co za krzywdę jej wyrządziłem. Kiedy w czwartym dniu wziąłem ją na ręce, zauważyłem, że poczucie swojskości powstało ponownie.
To była kobieta, która mi dziesięć lat życia poświęciła. Piątego dnia zauważyłem, że zaufanie wzrasta. Nie powiedziałem Jane o tym. Z dnia na dzień, łatwiej było mi ją nosić. Może mnie codziennie ćiczenie zrobiło silniejszym. Pewnego ranka, widziałem ją, jak myślała, w co się ubrać. Przymierzyła kilka stroi, ale nie mogła się zdecydować. Potem powiedziała z westchnieniem:
"Wszystkie Ubrania są coraz większe. " Nagle Zdałem sobie sprawę, że ona znacznie schudła.
Więc to był powód, że noszenie jej stało się łatwiejsze! Nagle uderzyło mnie jak cios: Miała tak wiele bólu i goryczy w swoim sercu ! Podświadomie pogłaskałem ją po głowie. W tej chwili nasz syn i powiedział: "Tato, to już czas, trzeba mamę z pokoju przenieść ".  było ważną częścią jego życia, aby zobaczyć, jak tato mamę niesie na rękach z pokoju. Moja żona powiedziała do naszego syna, żeby bliżej podszedł.
Gdy to zrobił, wzięła go w ramiona. Odwróciłem głowę, ponieważ obawiam się zmienić zdanie w ostatniej chwili. Wziąłem ją w ramiona i zaniosłem z sypialni przez salon do korytarzu.
Jej ręka opadała na mojej szyi lekko. Trzymałem ją mocno w ramionach. To było jak w dniu naszego ślubu. Martwiłam się, bo waży mniej i mniej. Gdy miałem ją w ostatnim dniu w ramionach prawie nie mogłem się ruszyć. Nasz syn był już w szkole. Trzymałam ją i powiedziałem jej, że zauważyłem,
że w naszym życiu brakowało intymności. Pojechałem do mojego biura i wyskoczyłem z samochodu nie zamykając go  - na to było brak czasu. Bałem się, że z każdym opóźnieniem mogę zmienić decyzję.
Pobiegłem po schodach. Kiedy podszedłem, Jane otworzyła drzwi. "Przepraszam, ale nie chcę się już rozwodzić"
Powiedziałem. Spojrzała na mnie zaskoczona i dotknęła mojego czoła. "Czy masz gorączkę?" zapytała.
Wziąłem jej rękę z mojego czoła i powiedziałem: "Przykro mi, Jane, nie będę się rozwodzić.
Nasze życie małżeńskie było pewnie dlatego tak monotonne, bo ona i ja nie docenialiśmy się, a nie dlatego, że nie kochamy się! Dopiero teraz zdaję sobie sprawę, kiedy na naszym ślubie prowadziłem ją przez próg, ślubowałem jej lojalność i wierność dopóki śmierć nas nie rozłączy ".
Jane wydawała się nagle obudzić. Uderzyła mnie w twarz, trzasnęła drzwiami i wybuchnęła płaczem. Pobiegłem na dół i do kwiaciarni, która była na mojej drodze. Tam zamówiłem bukiet dla mojej żony. Ekspedientka zapytała mnie, co napisać na kartce. Uśmiechnąłem się i napisałem, że Każdego ranka będę nosić ją przez próg,
 dopóki śmierć nas nie rozłączy. Kiedy przyjechałem po południu do domu, miałem uśmiech na ustach i bukiet kwiatów w dłoni. Pobiegłem po schodach, moja żona była w łóżku - moja żona nie żyje.
Walczyła miesiące z rakiem a ja byłem zbyt zajęty z Jane na ogół żeby coś sobie uświadomić.
Wiedziała, że wkrótce umrze i chciała mnie uratować od: Negatywnego uczucia naszego syna do mnie. Przynajmniej w oczach mojego syna, pozostanę kochającym mężem"



Sciagniete z netu ..

(...) Domek z kart ...

2015-06-20       



                Wystarczy jeden nawet mały podmuch wiatru i nagle wszystko się sypie....

tumblr_n2s6cjAAax1t7lmkqo1_500.gif

Czasami czujemy się jakbyśmy żyli w domku z kart.
Wielokrotnie ktoś ten domek z kart przewraca,
wielokrotnie sprzeczność uczuć w sobie sprawia,
że jesteśmy tak zagubieni i czujemy się beznadziejnie.
Gdy już myślimy, że wszystko jest dobrze, że zapanował w końcu porządek ...
życie płata nam psikusa i niszczy to, co udało się nam odbudować.
Ciężka praca idzie na marne i trzeba wszystko zaczynać od nowa.
Tylko ile razy tak można?
Nie lubimy tego stanu i nie życzymy go ani sobie ani innym.
 I wtedy właśnie najważniejsze jest to, żeby znalazła się przynajmniej jedna osoba,
 która pomoże poukładać wszystko na nowo ....
Może niekoniecznie domek z kart?



https://www.youtube.com/watch?v=s7YVjShFX3s

(...) Kimkolwiek jesteś...

2015-05-13       


"Kimkolwiek jesteś, mężczyzną, czy kobietą, osobą silną, czy słabą, zdrową, czy chorą...
Wszystkie te rzeczy liczą się mniej niż to, co masz w sercu. Jeśli masz duszę wojownika, jesteś wojownikiem.
Te inne rzeczy, to szkło, które otacza lampę, a Ty jesteś światłem w środku.
Właśnie w to wierzę"


piekno-natury1.jpeg


Dodawajmy sobie wiary, energii i siły życząc sobie, jak najlepiej. Stwarzajmy w głowach cudowne scenariusze, które wzmocnią nas, redukując nieprzyjemne napięcia. Myślmy pozytywnie, wyobrażając sobie, to czego pragniemy, aby lepiej uświadomić sobie własne cele. Niech z myślenia płynie inspirująca wizja i energia do działania.
 Nie zapominajmy nigdy o tym, że myślenie z całą swoją mocą nie ma jednej właściwości.
Nie ma mocy sprawczej, którą dać mogą nam jedynie nasze mądre głowy, które stworzą realne plany oraz ręce,
które wprowadzą je w życie.

https://www.youtube.com/watch?v=0F0hN5lGbas



Małe radości i drobne gesty Życzliwości są najpiękniejszymi iskierkami naszej codzienności ...


Cytat Cassandra Clare (z książki Mechaniczny anioł )

(...) Twarz człowieka...

2015-05-04       


"Nie mogę uwierzyć, że tak normalnie wyglądam na zewnątrz, choć w środku mam kompletne   pobojowisko."

Co, by było, gdyby twarz człowieka mogła dokładnie wyrazić całe wewnętrzne cierpienie,
Gdyby zobiektywizowała się w akcie ekspresji cała wewnętrzna męka... ?
Czy moglibyśmy jeszcze rozmawiać ze sobą... ?
Czy nie musielibyśmy wówczas mówić, zakrywając rękoma twarz... ?
Życie byłoby praktycznie niemożliwe,
Gdyby owa nieskończoność odczuć, jaką w sobie nosimy,
Bo uzewnętrzniała się w rysach twarzy.
Nikt nie miałby już odwagi przejrzeć się w lustrze,
Bo w groteskowym i tragicznym zarazem wizerunku twarzy
stapiałyby się w jedno plamy i wstęgi krwi,
Rany, co nigdy się nie zabliźnią i strugi łez,
Co nigdy nie będą powstrzymane.


https://www.youtube.com/watch?v=uuZE_IRwLNI

Spokojnej Pełnej Odpoczynku Nocy ...

(...) Dbając aby god­nie przeżyli starość.

2015-04-21       


matka-i-c%C3%B3rka-665x309.jpg


Moja droga Córeczko, gdy zauważysz, że się starzeję, proszę - bądź dla mnie cierpliwa, a przede wszystkim - spróbuj zrozumieć, przez co przechodzę. Jeśli powtarzam tysiące razy jedną rzecz, nie przerywaj mi, żeby powiedzieć "Mówiłaś, to przed minutą". Proszę, po prostu posłuchaj. Spróbuj sobie przypomnieć chwile, kiedy byłaś mała, a ja czytałam dla Ciebie tę samą historię noc w noc, zanim zasypiałaś. Kiedy nie chcę wziąć kąpieli, nie bądź zła i nie zawstydzaj mnie. Pamiętasz, jak za Tobą chodziłam, gdy byłaś jeszcze dzieckiem, próbując namówić Cię mimo wymówek na prysznic? Kiedy widzisz, jak nie radzę sobie z nowymi technologiami, daj mi czas, żebym się ich nauczyła i nie patrz na mnie w ten sposób... Pamiętaj, Kochanie, jak cierpliwie uczyłam Cię, jak robić wiele rzeczy... Jak zachować się przy jedzeniu, ubrać się, uczesać włosy i radzić sobie z różnymi codziennymi sprawami. Gdy zauważysz, że się starzeję, proszę bądź cierpliwa, ale przede wszystkim - spróbuj zrozumieć, przez co przechodzę. Jeśli czasem zdarzy mi się zgubić wątek naszej rozmowy, daj mi chwilę, żebym sobie przypomniała. A, jeśli nie będę mogła, nie denerwuj się i nie bądź arogancka. Wiedz, że najważniejsze dla mnie, to, po prostu być z Tobą. A, gdy moje stare, zmęczone nogi nie pozwalają mi iść tak szybko, jak dawniej, podaj mi swoją rękę, tak ja kiedyś dawałam Ci moją, gdy zaczynałaś chodzić. Gdy nadejdą te dni - nie bądź smutna. Po prostu bądź ze mną. Próbuj mnie zrozumieć, gdy będę zbliżać się do schyłku mojego życia z miłością. Będę Ci ogromnie wdzięczna za poświęcony czas i radość, którą dzieliłyśmy. Z uśmiechem i ogromnym uczuciem, jakim zawsze Cię darzyłam, chcę, po prostu powiedzieć:  Kocham Cię ...Moja droga Córeczko....


ab51169d3922a945cefa54b4cb25d2c6.jpg



Mąż i Żona w sieci...

2015-03-26       


MĄŻ FLIRTOWAŁ W NECIE, ŻONA SIĘ NUDZIŁA ... PEWNEGO WIECZORU PROFIL ZAŁOŻYŁA ... ŻE MĄŻ MA FIKCYJNY O TYM NIE WIEDZIAŁA, PRZYJĘŁA ZAPROSZENIE, KIEDY GO DOSTAŁA ON O TYM NIE WIEDZIAŁ, ŻE " FIKCYJNA " TO ŻONA. ZACZĄŁ ŁAMAĆ JEJ SERCE I ŚCISKAĆ W RAMIONACH, FLIRTOWALI TAK OD RANA DO PÓŹNIEJ GODZINY. MÓWIŁ ŻE JEST SAMOTNY, ŻE NIE MA DZIEWCZYNY. JAK DWA GOŁĄBKI TAK SOBIE GRUCHALI O REALNYM SPOTKANIU CIĄGLE ROZMAWIALI. MIŁOŚĆ JĄ USKRZYDLAŁA JAK CZARODZIEJSKA RÓŻDŻKA. MARZYŁA BY WCIĄGNĄĆ LUBEGO DO ŁÓŻKA. ON TEŻ ZAKOCHANY W RĘKU CZERWONA RÓŻA, NA SPOTKANIE POBIEGŁ NICZYM NAGŁA BURZA. JAKIE BYŁO ZDZIWIENIE GDY W KAWIARNI ZA STOŁEM ON I ONA ....  SIEDZIELI POSPOŁEM. NIE WIEM CO DALEJ Z MIŁOŚCIĄ KTÓRĄ SOBIE WYZNAWALI .... BO  ON I ONA W OBJĘCIACH ZE ŚMIECHU PĘKALI .....


Z netu...

... Czy jest się Kobietą tylko raz do roku ...?

2015-03-08       


Czy jest się kobietą tylko raz do roku, a może tak 365 dni, krok po kroku. A może tak dziś od niechcenia nie składajmy paniom życzenia. Może 8-go marca dajmy, im spokój, ale przez cały rok miejmy je na oku. By były szczęśliwe i bardzo kochane, uśmiechnięte i mniej zapracowane. Wykonajmy rewolucyjny krok niech Dzień Kobiet trwa cały rok.

Kiedy kobieta puchem marnym się stała! To sobie tak zaraz pomyślała!, że fajnie, by było mieć jeden dzień taki, w którym całować ją będą, wszystkie chłopaki! Jak pomyślała tak uczyniła, więc sobie DZIEŃ KOBIET szybko wymyśliła. I już każdy chłop doń z kwiatami dziś leci. Stary, młody, koślawy oraz nawet dzieci. Każdy całuje,za rączęta ściska, aż łza wzruszenia z oka się wyciska. Każdy ją wielbi, pod obłok wynosi, nawet prezenty co, który przynosi. Ale już jutro kobieto kochana.! Będzie dzień zwykły od samego rana, jutro do garów cie chłop znów zagoni, a i po piwko do sklepu wygoni. A jeszcze po drodze odbierzesz dzieciaka! No co się dziwisz?... twoja rola taka. Pranie nastawisz, podłogi umyjesz, Natyrasz się po kokardy,ale wiesz, że żyjesz. Wiec korzystaj miła ze swojego święta! Bo każdy o tym dniu, dziś przecież pamięta.! I ja tez składam nam piękne życzenia! I dokładam WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO Z OKAZJI DNIA KOBIET ...:)

http://youtu.be/JQDWUUM7Vtg

Rozkosznej, Odprężającej i Spokojnej Niedzieli

(...) Samotność: Luksus czy Udręka...?

2015-03-01       


Nie można zapłacić za coś, co nie ma ce­ny. Niektórzy twierdzą, że każda, ab­so­lut­nie każda rzecz na świecie ma swoją cenę. To niep­rawda. Są rzeczy, które ce­ny nie mają,są bez­cenne. Najłat­wiej poz­nać ta­kie rzeczy po tym, że raz ut­ra­cone, są ut­ra­cone na zawsze.


Samotność: Luksus czy Udręka...? Człowiek szuka szczęścia w dobrach materialnych, w luksusie, w zdobywaniu sławy w robieniu kariery. Czyniąc to wszystko, myśli, że gdy osiągnie pożądane rzeczy, stanie się szczęśliwy. Czy jednak te wysiłki prowadzą do rzeczywistego zadowolenia? Człowiek osiąga sukces zawodowy przy ogromnym nakładzie pracy, jednocześnie traci wszystkich przyjaciół, bo w swoim planie na życie nie znalazł dla nich miejsca. W rezultacie nie ma z kim dzielić radości ze swych sukcesów, dotyka go jedno z najboleśniejszych doświadczeń ludzkiego życia – to właśnie samotność. Chociaż spotkał na swojej drodze ludzi i spotyka ich na dal to ciągle brak mu tej istoty ludzkiej. Tacy już jesteśmy, potrzebujemy drugiej osoby po to by dzielić się tym co mamy.



♫ http://youtu.be/Th_e5wYIrl4   ♫

(...) Nie zacieraj śladów, może kiedyś wskażą Ci drogę...

2014-11-26       

Są takie miejsca na świecie, gdzie zwykłym przypadkiem Losu cząstkę swego Życia zostawiasz i sobie wmawiasz, że to nic, że to Ci się tylko wydaje, a jednak ślad w Sercu zostaje. Są chwile jak mgnienie okiem, a jednak ślady głębokie zostawią i sprawią, że Żyć będą w Tobie i z Tobą stając się życia ozdobą. Nie zacieraj śladów, są drogie, może kiedyś wskażą Ci drogę...


pustynia-czlowiek-lady.jpeg

Wszyscy mamy własne ścieżki, którymi kroczymy, a każdy krok zbliża nas do śmierci, każdy czyn, dzień, marzenie jest tylko ulotną chwilą, którą nie jesteśmy w stanie złapać rękoma. Ludzie się pogubili, chcą na skróty przejść coś, co nazywamy linią życia . Nie ma nic za darmo, lecz przypominamy to sobie czasem zbyt późno. Zbyt późno na co? Na szczęście? Miłość? Czy naprawienie błędów po upadku? Głupcy mówią nam: nigdy nie jest za późno, mędrcy nie znający życia na tyle, by wiedzieć że kiedy coś zepsujemy, nigdy to nie wróci, lub inaczej , naszego krzyku nie usłyszą ci, którzy już nas opuścili. Każdy ma własną ścieżkę i każdy zadecyduje jak ją przejdzie, lecz nikt czasem nie będzie w stanie na tej ścieżce dogonić tego, co wyda się nam najważniejsze...

https://www.youtube.com/watch?v=_Vl3lydJy9s


Strony: 5